gonić


gonić
1. Czas, termin kogoś goni «ktoś ma niewiele czasu na zakończenie jakiejś pracy»: Faktycznie czas goni koalicję, która zapowiadała projekt podatkowy na początek roku. GW 10/05/2000.
2. Gonić resztkami (sił), ostatkiem sił «wyczerpywać, zużywać ostatnie zapasy (siły, energii)»: (...) już gonił resztkami sił, szwankowało zdrowie, bezdomny, sypiał gdzie bądź (...). M. Nowakowski, Od Benka.
3. Gonić w piętkę
a) «tracić sprawność umysłową, mylnie rozumować, postępować niemądrze»: (...) na myślenie też nie mam ochoty. Zaczynam gonić w piętkę. Żadnych rozsądnych pomysłów. J. Głębski, Kuracja.
b) łow. «o psie: iść, gonić wstecz po tropie zwierza»
Gonić z wywieszonym językiem, jęzorem, ozorem zob. język 1.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • gonić — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIb, gonićnię, gonićni, goń, gonićniony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} biec, podążać za kimś, za czymś w celu dopędzenia, złapania; ścigać : {{/stl 7}}{{stl 10}}Gonić przestępcę.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • gonič — gònīč m <G goníča> DEFINICIJA 1. onaj koji tjera stoku; gončin 2. hajkač u lovu 3. kinol. vrsta psa [istarski gonič] ETIMOLOGIJA vidi goniti …   Hrvatski jezični portal

  • gònīč — m 〈G goníča〉 1. {{001f}}onaj koji tjera stoku 2. {{001f}}hajkač u lovu; gončin 3. {{001f}}kinol. vrsta psa [istarski ∼] …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika

  • gonić — ndk VIa, gonićnię, gonićnisz, goń, gonićnił, gonićniony 1. «biec, podążać za kimś, usiłując go dopędzić, złapać; ścigać» Gonić złodzieja. Gonić najeźdźcę, wroga do granicy. Psy gonią zwierzynę. ∆ Gonić w piętkę łow. «o psie: iść, gonić wstecz po… …   Słownik języka polskiego

  • gonìč — íča m (ȉ í) 1. kdor goni, vodi živino: postal je gonič pri karavani; goniči s čredami 2. večji lovski pes, navadno lisast: gojiti goniče / istrski gonič // lov. pes, ki ob zasledovanju divjadi laja: ta pes je dober gonič …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • gonic — dys·gonic; telo·gonic; …   English syllables

  • gonic — ; syngonic …   Dictionary of invertebrate zoology

  • gonić się — {{/stl 13}}{{stl 7}} gonić, ścigać na przemian jeden drugiego : {{/stl 7}}{{stl 10}}Gonić się z kolegami. Gonić się z kotem. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • gonić resztkami — {{/stl 13}}{{stl 7}} zużywać ostatnie zapasy, wydawać ostatnie fundusze; sięgać do ostatnich rezerw : {{/stl 7}}{{stl 10}}Fabryka goni resztkami. Gonić resztkami przed wypłatą. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • gonić resztkami sił — {{/stl 13}}{{stl 7}} wykonywać coś, będąc w stanie krańcowego wyczerpania fizycznego : {{/stl 7}}{{stl 10}}Gonić resztkami sił przed egzaminem. Na finiszu gonił resztkami sił. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień